SITUACIÓN: Grado e Teverga (Asturias)

PUNTO DE PARTIDA: Porto de San Lorenzo (1.349 m)

ACCESO: En Cornellana collemos a estrada de Cangas de Narcea ata Puente San Martín e aquí en dirección ao Puerto de Somiedo. En La Riera desviámonos cara a o Puerto de San Lorenzo onde comezamos a rota.

HORARIO: 4/5 horas

DESNIVEL: 386 m de subida/530 m de baixada

DISTANCIA: 14 km

DIFICULTADE: Baixa

TIPO DE RUTA: Travesía

MAPAS: I.G.N. – 51 – IV – 52 – III – 76 – II

SINOPSE: Aínda que este tramo do Camiño da Mesa non ten as vistas tan espectaculares como o de Torrestío ao porto de San Lorenzo, sucédense fermosos recunchos cara aso vales de Montovo ou Cubia. Na veiga de Cueiro, os veciños acostuman a celebrar unha romaría anual e o pico Redondo depáranos fermosas vistas dunha paisaxe batuxado de numerosas brañas.

DESCRICIÓN DA RUTA: No porto de San Lorenzo, collemos o Camiño da Mesa en dirección norte. Este era un antigo camiño romano que comunicaba León con Asturias. A pista sae do porto con suave pendente pola ladeira, entre matogueiras de piorno e monte baixo, tendo de seguida a fonte La Verde, onde podemos coller auga. O camiño segue por un costo sendeiro de pedra solta que nos leva ata o Alto de la Casa, situada debaixo de Peña Caspo, para logo encaixarse ata o lugar de La Tartulla, un pequeno cimbro situado entre os picos La Mirandiella e Pico de la Abeja.

Pola dereita temos a braña de Orderías e logo o lugar de La Celada, nun camiño de suaves pendentes tapizado de espeso piornal. Pola esquerda podemos ver as cabanas da braña de Braniella e de Vega de Irós.

Así chegamos a o fermoso lugar da Veiga de Cueiro, sitio moi apropiado para un descanso xunto as ruínas da antiga venta e capela mentres observamos as terras dos concellos de Belmonte, Somiedo e Teverga.

Neste lugar, collemos un camiño pola dereita onde, aos poucos metros temos unha bifurcación. Seguimos agora pola esquerda o camiño de bo andar, por riba da Vega de Prados, que nos achega á base do Pico Redondo. Subimos pola ladeira meridional por camiño mesturado de herba e matogueira encumándonos no cimbro de Artera (1.320 m) dando vista a unha charca. Agora remontamos pola suave encosta calía chegando así ao vertixe xeodésico de Pico Redondo (1.414 m).

Baixamos desta montaña cara ao norte e xirando lixeiramente á dereita ata entroncar co chamado Camiño Francés o cal seguimos ata a braña de Vicenturo onde enlazamos coa pista que baixa a Urria pasando pola braña de La Conca.

PICO REDONDO

Data: Domingo, 19 de Febreiro
Hora de saída: 08:00 h
Lugar: Grado e Teverga (Asturias)

PUNTO DE PARTIDA: Vilanova (650 m)

ACCESO: A Vilanova de Oscos chegamos dende A Veiga subindo ao porto de A Garganta pola AS – 11, logo no porto collemos a AS – 14.

HORARIO: 4/5 horas

DESNIVEL: 475 m/ 680 m

DISTANCIA: 12/14,5  km

DIFICULTADE: Baixa/ media

TIPO DE RUTAS: Circulares

MAPA: I.G.N. – 49 – II

SINOPSE: A ruta proposta nesta ocasión mestura fermosos bosques ben conservados con arquitectura popular nun espazo tan singular como son Os Oscos.

DESCRICIÓN DA RUTA: A camiñada comeza no medio da vila, collendo un camiño nas últimas casas que vai ao cemiterio onde, seguimos por riba cara a casa de El Río. Unha vez aquí baixamos á esquerda por pista asfaltada ata Santa Eufemia. Cruzamos o río Agüeira para coller un camiño pendente que sae pola dereita, comezando aquí a subida cara a El Vale e Pena Grande. Este camiño, con bastante pendente, atravesa un bosque autóctono de vidueiros, carballos e acivros.

O camiño segue cara as brañas de Lama, Chao de Bureiros e A Folgueirúa gozando de moi boas vistas dende o alto. Aparecen indicacións dun sendeiro que baixa pola esquerda pero nós seguimos de fronte polo camiño principal. Temos un desvío que nos leva a Peña del Tesoro, unha pedra de gran tamaño no medio do monte. No quilómetro 3 do percorrido remata a subida, arrodeamos uns prados ata un cruceiro de pistas. Collemos o ramal da esquerda que despois de pasar xunto a un escano de madeira comeza a baixar pola ladeira da montaña. Existe unha pequena área con mesas e bancos antes do regato Morán, o que cruzamos por una ponte de madeira, no medio dun fermoso bosque onde se mesturan carballos, castiñeiros, acivros e uces. Seguindo o sendeiro avistamos un ben conservado cortín e logo, máis adiante o río Villanueva.

Logo de cruzar o río por unha ponte de pedra, comeza a segunda subida da xornada. Pasamos polo medio da aldea de San Mamed onde nos recibe un fermoso lavadoiro que nos invita a facer un descanso e ollar o bo traballo de arquitectura do lavadoiro. Cruzamos a estrada para seguir subindo pola ladeira de enfronte ata a aldea de Pacios, cuxa arquitectura tamén merece unha parada.

Cruzamos pola parte alta de Pacios, pasando xunto a unha casa de labor, para de seguida internarnos noutro fermoso bosque. Logo de cruzar un rego, as sinais mándannos á esquerda, seguindo o leito do rego. Esta é a opción da ruta do Agüeira. Quen queira camiñar un pouco máis, seguirá neste cruce de sendeiros, de fronte, subindo lixeiramente cara a Vilarello, lugar que tamén posúe unha boa arquitectura de pedra. O camiño segue, preto da abandonada aldea polo monte abaixo a carón dalgúns prados cada vez máis invadidos polo monte. Cruzamos por unha ponte de madeira para seguir un sendeiro balizado de laxes que facían de cerrume das fincas.

En seguida avistamos Santa Eufemia, chegamos a estrada e seguimos un anaco por ela para desviarnos por un camiño que sobe pola esquerda cara ao cemiterio. Dende este lugar volvemos polo mesmo camiño de ida ata Vilanova.

Está aberto o prazo para pre - anotarse para as actividades de Semana Santa en Euskadi.

As actividades serán nos Parques Naturais de Gorbeia e Urkiola.

O venres e o sábado polas tardes haberá visitas a Vitoria, o domingo visitaremos Bilbao.

Hotel Hesperia Balneario Areatza ***

Prezo hotel: 32,50 € por persoa e día (aloxamento + almorzo)

Circuíto termal: 16 € (opcional)

Autobús:50 € por persoa

Prazas reservadas: 30 - Quedan: 2

Para formalizar a inscrición hai que ingresar unha fianza de 30 € na conta de Pena Tallada

Nª Conta: 2080 - 0140 - 12 - 3040018719 Nova Galicia Banco

DÍA: Sábado, 21 de Abril

PROBAS: 50 Km

TEMPOS MÁXIMOS:

B.T.T. :4 h 30 minutos (75 prazas)

CORRENDO: 6 h 15 minutos (75 prazas)

CAMIÑANDO: 12 horas (350 prazas)

Información e inscricións: www.andainabisbarradosar.com

SITUACIÓN: Proaza e Teverga (Asturias)

PUNTO DE PARTIDA: Proaza (200 m)

ACCESO: Na estrada N-634, en Trubia, collemos a que vai a Teverga e o Porto de Ventana.

HORARIO: 3;30 horas

DESNIVEL: 240 m

DISTANCIA: 15 km

DIFICULTADE: Baixa

TIPO DE RUTA: Travesía

MAPAS: I.G.N. – 52 – III – 77 – IV

SINOPSE: A Senda do Oso é unha cómoda ruta peonil por terras de Proaza, Teverga e Quirós que discorre aproveitando un tramo de vía férrea que cruzaba o val mineiro de Trubia. A vía foi proxectada en 1.862 para baixar o mineral e os produtos tratados nos altos fornos de Quirós ata a fábrica de ferro de Trubia.

Uns anos mais tarde ampliouse a liña polo val do río Teverga para dar saída ao carbón das minas de Entrago.

Despois dun século de uso, a liña foi abandonada e cuberta pola maleza, mais non hai moito tempo, este antigo camiño de ferro foi recuperado para pasar a ser a rota da que hoxe vamos a desfrutar

DESCRICIÓN DA RUTA: Comezamos o primeiro tramo da excursión que durante cinco quilómetros discorren por un desfiladeiro de paredes verticais sobre das augas do Trubia; e  un quilómetro mais tarde aparece o desfiladeiro de Peñas Juntas, unha estreita garganta onde o río, a estrada e maila vía dispútanse o sitio para pasar. Deberemos cruzar a través de varios túneles debaixo dunha inmensa mole pedrosa (A Forcada).

Case que de  repente remata o desfiladeiro e aparece un val, faltándonos pouco para chegar ata o próximo pobo da rota: Caranga de Abaixo. Aquí deixámo-lo  val do Trubia pasando ao do Teverga pero, para isto, deberemos cruzar a canle do río Trubia a través da Puente del Inicio. A pista intérnase de seguida pola vertente esquerda do Teverga.

Avanzamos por unha paisaxe de árbores de ribeira e castiñeiros, e tras unha revoltas do río por entre paredes do que xa parece un val encontrámonos con unha área recreativa chamada El Castañal na cal podemos descansar un   pouco.

De seguido a senda cruza o río pola Puente de Pilares e prosegue pola outra vertente en dirección ao desfiladeiro, achegándose á parede calía da Serra de Sobia; e a cinco quilómetros do final da rota pasamos polo desfiladeiro de Valdecerezales. Cruzamos dúas pontes, de Aguas Arriba e Aguas Abajo, mentres que as brancas paredes calías estreitan o  camiño aparecendo enormes farallóns verticais enriba da mesma senda, xa nos queda unicamente cambiar de beira e nuns poucos minutos atopamos as primeiras casas de Entrago. Dende este lugar seguimos un quilómetro pola senda aberta recentemente que nos deixa na Plaza onde imos xantar.

SITUACIÓN: Ibias (Asturias)

PUNTO DE PARTIDA: Ponte de Riodeporcos (240 m)

ACCESO: Dende A Veiga pola estrada que vai a Fonsagrada. En Barbeitos deberemos xirar a esquerda cara ao porto de El Palo e aquí a dereita para baixar ata a ponte de Boadil onde xiramos a dereita e a 2 km atopamos Río de Porcos ao que acedemos por unha ponte colgante.

HORARIO: De 5 a 6 horas

DISTANCIA: 16 km

TIPO DE ROTA: Circular

DESNIVEL ACUMULADO: 870 m

DIFICULTADE: Media

ALTITUDE MÁXIMA: 770 m

SINOPSE: Esta é unha auténtica rota de sendeirismo, onde o camiño pasa a carón do río con árbores de ribeira, por aldeas abandonadas ou case abandonadas, tendo tamén boas vistas dende a parte alta do percorrido con fermosas panorámicas.

Aínda que o sendeiro non é perigoso, debemos ter precaución en todo o recorrido pois o camiño descorre por riba de rochas en moitos tramos e sobre todo na baixada da aldea de Busto ata o río porque en caso de estar mollado os esvaróns son case inevitables. Polo demáis o sendeiro está limpo e moi ben sinalizado polo que só temos que mirar nos cruces e seguir as marcas.

A única crítica e para os tempos que marcan as sinais nalgúns tramos pois son case imposibles de facer, e menos estando mollado.

DESCRICIÓN DA ROTA: Despois de cruzar o río Navia pola ponte colgante, comezamos a rota camiñando cara a aldea de Río de Porcos internándonos por debaixo das parras que cobren o camiño antigo entre laxas de pedra. A esquerda temos penas poboadas por sobreiras, curiosidade botánica que se da nestes paraxes ao amparo da intensa seca do verán. Destas árbores sacaban as cortizas para facer trobos.

Logo de pasar esta aldea polo mesmo medio, collemos un sendeiro que en suave subida e con fermosas vistas do desfiladeiro nos achega a Bustelín, aldea agora abandonada totalmente situada enriba do río do mesmo nome, comezando unha baixada ata a beira do río. Cruzamos por unha ponte de madeira e comezamos outra subida por un sendeiro que fai anos percorría a xente de Peneda para traballar nas obras nunca rematadas do encoro de Gran Suarna.

De seguida atopamos unha bifurcación perfectamente sinalizada onde collemos en dirección a Penedela, o camiño agora sobe a través dos cortados da Regueira de Gamalleira e Valdefresno. Entre ambas, podemos descansar nas ruínas do Cortín da Capilla e na época de sazón encherse de morodos, froitos do érbedo, onde temos un bo montón.

Proseguimos o camiño que nos sigue deparando fermosas vistas sobre do río e o seu entorno, para chegar a Cova do Oso, onde existiron as minas de ferro das que se extraía o mineral para as ferrerías de Fornaza e Vilar de Cuíña.

Case rematada a subida, chegamos ao que se chama Teso da Cuba, seguimos ata a aldea de Penedela a cal temos que cruzar. Dende aquí seguimos pola pista que vai ao Chao da Arqueira, pasando ao lado da capela de San Antoño. A pista ten certa pendente pero é de bo andar, deixándoa logo de varias reviravoltas e xirando a esquerda para subir a Peneda.

Temos que cruzar polo mesmo medio desta aldea seguindo as sinais do camiño que nos indican a Busto. Neste tramo temos tamén boas panorámicas que nos permiten observar ata moi lonxe terras da Fonsagrada. O sendeiro ten un paso aéreo dende o cal xa se divisa a aldea de Busto e parte do camiño que nos falta por recorrer. Ben merece a pena tomar un descanso neste paso e deleitarnos con as vistas que nos depara.

Seguimos o noso itinerario sen pendentes apreciables camiño de Busto para pasar polo fondo desta aldea xunto a unha capela.

O sendeiro primeiro en chan, de seguida comeza a baixar en busca do río, baixada na que teremos que poñer atención pois estará esvaradía en caso de choiva. Logo de levar un bo tempo baixando, cruzamos un regato, para de seguida chegar a outro que tamén temos que cruzar. Dende aquí axiña chegamos a ponte de madeira e polo mesmo camiño que antes recorremos subimos a Bustelín e chegamos a Río de Porcos de seguida.

SITUACIÓN: O Courel (Lugo)

PUNTO DE PARTIDA: Moreda (700 m)

ACCESO: Na nacional VI, no porto de Pedrafita, collemos a estrada que vai a Sarria e no alto de Hospital a que vai a Seoane do Courel . No lugar de Ferrería Nova collemos a pista que vai a Moreda.

HORARIO: 6/7 h

DESNIVEL: 650 m

DISTANCIA: 14 km

DIFICULTADE: Media

TIPO DE RUTA: Circular

MAPA: I.G.N. – 157 – I

SINOPSE: Esta é unha das mellores rutas de sendeirismo que se poden realizar no Courel. Parte da Aula da Natureza de Moreda e chega atravesando unha dura subida a un dos mellores montes de Galicia. Toda a dureza desta ruta está nos primeiros tres quilómetros e medio sendo despois moi fácil o resto do percorrido.

Esta ruta está sinalada na súa maior parte. Chégase ao punto de partida collendo o desvío que vai a Moreda que está a dous quilómetros de Seoane, en dirección a Folgoso. Dende este cruce ate Moreda hai cinco quilómetros que seguen o curso do río de Moreda, o Rego da Bracha. No seu tramo final é mais coñecido como o Val do Río Seco, porque no seu curso alto, hai zonas de infiltración, e desaparece parte do seu caudal durante longas épocas do ano; aquí dáse un dos maiores afloramentos calíos de toda Galicia.

DESCRICIÓN DA RUTA: Saímos da Aula da Natureza (700 m) rumbo sur. Xa na saída atopamos un souto de castiñeiros, é a zona máis baixa de todo o percorrido, comezamos a subida pasando dous desvíos á esquerda e no segundo chégamos a unha ponte con unha cabana. Nesta parte do camiño hai uns prados, e na parte superior deles a Cova do Vello. Seguimos o ascenso tendo á dereita do camiño outras covas (Cova Longo de Meo, Cova do Oso). A subida cada vez é máis pendente ata que se cruza outro rego, da unha volta á dereita para empinarse máis aínda. Axiña entramos no corazón de A Devesa, monte pechado e umbro cunha riqueza biolóxica excepcional.

En pouco máis dunha hora dende Moreda chegamos a unha fervenza, a partir da cal comeza o tramo máis duro, empolicado e con pedra solta. Este tramo empata enriba cunha bifurcación. Á dereita, a pouco máis dun quilómetro chegamos a un fermoso miradoiro que nos amosa a devesa en todo o seu esplendor. Voltamos de novo polo mesmo sendeiro ata a bifurcación,onde seguimos de fronte por un camiño que nos leva as famosas fontes do Cervo ou fontes de Rogueira unha de auga calcárea e outra de auga ferruxinosa, situadas a escasos metros unha da outra. Un bo sito para xantar dende logo.

Logo de repousar un anaco volvemos de novo polo mesmo sendeiro ate a bifurcación, baixamos uns metros e collemos un sendeiro á dereita para atravesar a devesa cara ao leste ate chegar a unha área recreativa, no Alto do Couto con piñeiros de repoboación.

O camiño que nos queda a partir de agora e todo en baixada, seguimos a estrada asfaltada durante dous quilómetros e abandonámola por un camiño que nos levará ate a braña de A Moreda Maior e logo dende aquí a aula da natureza onde acaba este fermoso percorrido.

SITUACIÓN: Lena (Asturias) San Emiliano (León)

PUNTO DE PARTIDA: Tuiza de Arriba (1.220 m)

ACCESO: En Campomanes, temos que coller a estrada LE – 8 que sobe ao porto de La Cubilla.

HORARIO: 7/8 horas DESNIVEL: 1.200 m DISTANCIA: 17 km

DIFICULTADE: Alta TIPO DE RUTA: Circular

MAPAS: I.G.N. – 77 – IV – 102 – II

SINOPSE: Aínda que de modesta altitude, esta ruta podemos catalogala de alta montaña onde temos que usar as mans nalgúns pasos de baixada de Peña Ubiña así como si decidimos subir á Peña Ubiña Pequena, tendo que engadir uns 200 m de desnivel e unha hora de andaina si queremos facer este cume.

DESCRICIÓN DA RUTA: Saímos do aparcadoiro de Tuiza de Arriba (1.220 m) onde aos poucos metros xiramos á dereita por unha empinada pista de formigón ata unha bifurcación. Pola dereita sae un camiño que vai ao cimbro de El Viso onde existe unha fonte preta. O noso camiño xira á esquerda en dirección oeste para pasar xunto ao depósito da auga onde remata o formigón. A partir de aquí, xa podemos ver o obxectivo deste día, Peña Ubiña , mole que se levanta mesmo enfronte de nós.

Nos primeiros tramos, o camiño vese empedrado en algunhas zonas, pero bastante desfeito polas augas. Así chegamos á Portillera que da paso aos prados de Meicín onde se asenta un renovado refuxio (1.549 m) no medio dun circo glaciar.

A partir de aquí, acentúase a subida polos prados ata o Alto Terreros (1.890 m) dende o cal podemos ver a esvelta silueta de Peña Ubiña Pequeña. Atravesamos uns arames, que separan as provincias de Asturias e León, para decidir por onde imos subir. Pola dereita temos unha canle pedregosa, Canal de Fana, que nos inza directamente ao cume pero, temos que tomar as debidas precaucións debido a desprendementos de pedras. A outra opción consiste en sobardar a ladeira sur - este cara ao Collado de Ronzón (1.937 m) para coller o camiño principal que sobe, primeiro por prado e logo por rocha sempre preto da aresta.

De calquera maneira, a baixada facémola ata ao Collado de Ronzón por ser menos perigosa e unha vez abaixo seguimos a andaina polos prados de Riotuerto achegándonos á Ubiña Pequena (2.193), máis baixa pero que non desmerece a subida, incluso máis alpina ca súa irmá a Grande.

Tanto si subimos a este cume ou non, os nosos pasos seguen a través dos Puertos de Riotuerto para baixar polo Estrecho (1.750 m) que nos deposita na Veiga de Candioches.

Nos primeiros pasos atopamos Los Ollones (1.678 m), buratos por onde se sume a auga, tendo que seguir en dirección norte por praderías camiño do Boquerón de Axeite. A baixada, evidente, polo Puerto de Axeite lévanos a estrada do porto de La Cubilla, a altura dunha pista que entra a unha finca cercada. Seguimos pola estrada ata a primeira curva á dereita pola cal saímos para baixar de fronte polo Escobal e de novo pola estrada ata Tuiza de Arriba.